Białe wiersze czarnych myśli...

piątek, 13 listopada 2015

Ból istnienia

Czemu jest mi tak smutno?
Tęsknię za czymś?
Nic nie umiem.
nic nie rozumiem.
Źle się czuję.
Jestem smutna.
Jestem sama.
Jestem nie potrzebna.
Jest mi źle.
Jest źle.
Strasznie.
Źle.

09-05-2015 sob. 16:51
Autor: Gweendolina An Cullen o 06:05
Wyślij pocztą e-mailWrzuć na blogaUdostępnij w XUdostępnij w usłudze FacebookUdostępnij w serwisie Pinterest

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Nowszy post Starszy post Strona główna
Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)

Archiwum bloga

  • ►  2020 (2)
    • ►  lutego (2)
  • ▼  2015 (33)
    • ▼  listopada (20)
      • Poranek
      • O Tobie
      • Ptaki
      • Radość
      • Gdzie to wszystko?
      • Czy tylko życie tak boli?
      • Mam dość
      • Ból istnienia
      • Ofiara śmiertelna
      • Nienawiść
      • Smutek
      • O straconej miłości
      • Dylemat moralny: o zemście II
      • Dylemat moralny: o zemście
      • Śmierć Króla
      • Nieznajome miłości
      • Złota noc ze srebrnym księżycem.
      • Nosferatu
      • Fatherland
      • Zieleń nocy i lazur dnia
    • ►  czerwca (2)
    • ►  maja (11)
  • ►  2014 (65)
    • ►  października (2)
    • ►  września (7)
    • ►  sierpnia (3)
    • ►  czerwca (53)

O mnie

Gweendolina An Cullen
Wyświetl mój pełny profil

Linki do muzyki umilającej czytanie wierszy

  • Children of the Night
  • Pandora Hearts-Lacie's Melody
  • Narnia-Lullaby
  • Pan's Labyrinth-Lullaby

Translate wierszy

Blogi, które lubię

  • ~. Opowiadania według Diabolicy.
    10 lat temu
  • Zbiór opowiadań
    13 lat temu
  • Izaya Orihara
  • Krwawe Łzy.
  • Umieram w dniu narodzin.
  • Czarne my�li by Hitomi Saiko
  • Monochrome Vision of Catastrophe |NN
Motyw Okno obrazu. Obsługiwane przez usługę Blogger.